Wielka zagadka….

Wrocław, klub Bezsenność - występ beatboxerów “Me, Myself and I”. Jedno z tych miejsc i tych dni, kiedy pracy nie można określić inaczej niż “fotografia ekstremalna” (zresztą jak zawsze) - brak klimatyzacji, do granic ściśnięty tłum ludzi, scena wydzielona z kawałka podłogi i czerwono-pomarańczowe oświetlenie przy którym równie dobrze można schować aparat do torby i poprosić uroczą barmankę o drinka. Próbując mimo wszystko coś ustrzelić, po kilku minutach zauważyłem jak stojący obok chłopak z piwem za wszelką cenę próbuje odkryć markę i model mojego aparatu. Niestety kilkanaście niemal ekwilibrystycznych prób wciśnięcia głowy pod teleobiektyw (mało sobie biedaczek karku nie złamał) i dojrzenia upragnionych cyferek modelu lustrzanki lub nazwy producenta spełzły na niczym….

Trochę taśmy izolacyjnej na korpusie aparatu a tyle radochy - polecam ;).

Kolejnym eksponatem w gabinecie osobliwości jest reakcja ludzi na czytane przez innych książki o fotografii. I nie mam tu bynajmniej na myśli takich bestsellerów jak “Fotografia cyfrowa dla żółtodziobów” czy “Szkoła fotografowania National Geographic”.

Mając przed sobą perspektywę spędzenia czwartku bezproduktywnie na uczelni zabrałem ze sobą “On Photography” Susan Sontag (pożyczona od N.). W czasie wykładów czy przerw raz po raz ktoś podchodził i brutalnie przerywając lekturę pytał “Co czytasz?”. Chcąc kogoś spławić po prostu pokazuje okładkę książki i bez słowa obserwuję reakcję. Zastosowanie tej metody dzisiaj przyniosło ciekawe rezultaty….jako, że każdy pytający spodziewał się książki typu “Projektowanie relacyjnych baz danych” lub “Oracle 9 i XML”, tytuł “On photography” oraz dziewiętnastowieczne zdjęcie na okładce wywoływały widoczną konsternację….

Od jednej osoby usłyszałem “acha, coś o zdjęciach”. Cała reszta bez słowa odchodziła z miną jakbym co najmniej czytał “Mein Kampf” z autografem i osobistą dedykacją ;-).

Bezsenność: