Zauważyłem go dopiero, gdy był nieco ponad metr ode mnie. Zmarznięty wracałem po zmroku do domu po ponad dwugodzinnym polowaniu na rolkę kliszy 6×6 cm - jak się okazało, wszelkie możliwe sklepy i laboratoria zeszły już dawno na psy (a raczej koty w formacie 10×15).

Precyzyjnie wypracowywana latami metoda ignorowania meneli, ankieterów i rozdawaczy ulotek zawiodła. Mężczyzna w średnim wieku nie wyglądał co prawda na żadnego z nich, ale instynkt nieomylnie podpowiadał mi, iż coś tu nie gra.

- Przepraszam bardzo, teraz jest rano czy wieczorem?

The problem with doing nothing, is that you never know when you’re finished.

(info za 24foto.net)

Od pewnego czasu coraz większą popularność zyskuje serwis  www.deletedimages.com, który jest swoistym cmentarzem dla  “złych” zdjęć - nieostrych, poruszonych, itp. Przed skasowaniem naszych fotografii z dysku możemy je umieścić właśnie w tym serwisie - dla potomności i ku przestrodze :)

Moim zdaniem większość zdjęć, które można zobaczyć na  DeletedImages i tak jest o wiele bardziej ciekawa i intrygująca niż to co reprezentuje znacząca większość fotoblogów….

-Zrobi nam pan zdjęcie?

Takie pytanie po jakimś czasie przestaje dziwić, chyba że właśnie jest noc we wrocławskiej dzielnicy zaniedbanych przedwojennych kamienic, siąpi deszcz, a jedynym źródłem światła dookoła jest wystawa sklepu, którą próbowałem sfotografować. Rydzyk, fizyk - na dresiarzy nie wyglądali, Eberharda Mocka zresztą też nie - ot starsze małżeństwo, na oko z mocno romskimi rysami.
Nie patrząc na aparat ustawiłem ekspozycję - i tak, jaka by ona nie była, nie ma mowy żeby w takim świetle cokolwiek wyszło (marne ISO 3200).

-pstryk - proszę bardzo

-fajnie, to pan mi wyśle to zdjęcie pocztą, co? Pan zapisze mój adres - Szczytnicka XXXX/XXX

w półmroku nie dostrzegli złowieszczego błysku w moich oczach…….