Na A Photo Editor rozwinęła się dyskusja czy w erze “łatwej” fotografii cyfrowej szeroko pojęty profesjonalizm fotografa potrafi zastąpić talent. Warto poczytać, a ja tutaj przytoczę jedną z przytoczonych definicji, która mi wyjątkowo przypadła do gustu:

Being professional is when you don’t suck on a regular basis.

Czyli krótka historia o tym ile trzeba się narobić zdjęć, żeby mieć kilka całkiem dobrych klatek…

Szkiełko & Oko Productions ma zaszczyt przedstawić:

The photographer was set in his ways. A traditionalist, he did not have any faith in digital cameras, no matter how many millions of pixels they were capable of producing today. To him, half the pleasure of photography was working in a darkroom bringing pictures manually to life. He disliked the immediacy of digital cameras–the way you could see a shot seconds after taking it. At heart photography should have a certain degree of mystery in it, something ineffable and elusive, which was why he liked being in a darkroom developing pictures. It was a hands- on process you could not measure or ever replicate exactly. The photograph slowly emerging in its chemical bath was like a woman undressing in front of you–slowly slowly everything was revealed.

z nieopublikowanej książki Jonathan’a Carrolla

Czyli esencja tego z czym większość ludzi związanych zawodowo z fotografią styka się na codzień (choć jak widać pisarzy też to dotyczy):

za: youcallthisphotography.blogspot.com