Cytat z Erwitta, dlaczego taką dużą część jego twórczości stanowią fotografie psów: “They make very good subjects and they don’t ask for prints.”

Fotografia to zastępcza pamięć. Pstrykasz i nie widzisz. Myślisz o innych sprawach. O przysłonie, o czułości filmu. Martwi cię, czy jest słońce, czy są chmury; a jak chmury, to zdjęcia wyjdą bardziej niebieskie. Rozglądasz się za filtrami. Jak robi się ciemno, rozstawiasz statyw. Walczysz ze sprzętem. W tym czasie nic nie widzisz. Pstrykasz, a oglądać będziesz później. Szare komórki zwalniają miejsce na przechowanie czegoś innego.Jeżeli chcesz coś ważnego zapamiętać, nie idź tam z aparatem fotograficznym.

Fotografuj okiem do mózgu, a nie do jakiejś pieprzonej kliszy światłoczułej, którą możesz zgubić po pijaku. Mózgu nie zgubisz. Chyba, że ci go zwinie sympatycznie uśmiechnięty obywatel miasta Wrocławia, doktor Alois Alzheimer.

Wojciech Bruszewski - Fotograf

Z nogą w gipsie leżę w łóżku. Mój pokój staje się miejscem spotkań. Drzwi są stale otwarte i jestem dobrze zaopatrzony w herbatę (czyli amerykańską whisky) i wodę Evian (czyli polską wódkę). Chociaż Chomeini zakazał picia alkoholu i swobody seksualnej, wszyscy jakoś sobie z tym radzą. Whisky jest w dużym czajniczku, z którego zwiesza się torebka herbaty Lipton. Wódka natomiast została po prostu przelana do butelki po wodzie marki Evian. A dziewczynki, które “bardzo kochają” cudzoziemców, skrywają swoje minispódniczki pod czadorami i bawią się w chowanego z fanatykami religijnymi - ścigającymi je po korytarzach wielkich hoteli - korzystając z połączeń między pokojami i schodów dla personelu. Podczas chwil spokoju cały ten piękny świat bawi się desperacko do upadłego.

.

Właśnie dostałem cotygodniowy serwis prasowy z miejscowego sądu:

“(…) zabójstwo „po polsku” – awantura podczas libacji alkoholowej i ciosy nożem – kontynuacja procesu (…)”

Był ostatnio taki hollywoodzki film - “Mokra Robota” - o polskim płatnym zabójcy w Ameryce. Niestety słabo scenarzyści sprawdzili realia bo co prawda bohater chlał na umór i jadł pierogi to jednak wrogów wykańczał imperialistycznie - pistoletem z tłumikiem.

PDN opublikowało wywiad ze Stevem McCurry w którym opowiada on o swoim zamiłowaniu do fotografowania Azji oraz pracach nad fotoreportażem o Buddyzmie.
Zanim McCurry stał się szerzej znany i rozpoczął współpracę z National Geographic, chcąc uciec od życia małomiasteczkowego fotoreporera, wyjechał na 2 lata do Indii. Pytany czego nauczył się przez ten czas, odpowiedział:

“Just because someone’s wearing a turban, doesn’t mean it’s an interesting photo.”